Het is zover! Elana mag naar de peuterspeelzaal!
Nu ze er al een paar keer geweest is vindt ze het niet leuk dat ik vandaag weer af moet bellen. Ze is nog steeds niet helemaal beter. Wat is ze boos nu, en zo verdrietig. Maar ja, je kunt moeilijk alle andere kindjes ook een oogontsteking geven. En mogelijk nog wat anders, want ze klaagt ook over het nek (of kin zoals zij het noemt). Hopelijk kan ze dinsdag weer lekker met alle kindjes spelen. Dat vindt ze heerlijk. Met de poppen, blokken, fietsjes, auto's, of water spelen of lekker van de glijbaan of gewoon in de zandbak. En natuurlijk wordt er ook geknutseld. Je kunt je wel voorstellen dat ze telkens vies thuis komt, maar dat is niet erg. Het zand schudden we wel uit in de zandbak en de verf wassen we gewoon uit haar haartjes.
Kai is gelukkig weer beter en niet meer zo vaak ziek. Hij kruipt en stapt het liefst rond de tafel en kan de hele dag wel eten. Dat is ook wel te zien aan zijn beentjes, want die zijn erg dik. Gelukkig kan het geen kwaad. Hij probeert al lekker te praten en roept de hele dag "mamamamamama" en "dadada" en "bleeeeeh" en "bababwa". Hij is nu ook een stuk vrolijker dan hij de eerste maanden was. Hij gaat zelfs lief liggen en houdt zijn lakentjes goed vast als hij naar bed moet. Heerlijk is dat. Waarschijnlijk ligt dat ook een beetje aan de babyfoon. Van het liedje wordt hij rustig en de oplichtende sterretjes leiden hem een beetje af als hij toch nog een beetje verdrietig is.


Kai heeft Elana's pap gepikt: